In mijn “alles is goed fase” ben ik een tikje over mijn grenzen gegaan waardoor er nogal wat irritatie en woede is ontstaan. Zo was ik de afgelopen 2 weken de ober & chauffeur van onze kinderen, de huisvrouw van ons gezin, de kok van manlief én dit deed ik dus allemaal braaf. Tijdens vuilnisbakken buiten zetten, luizenpluizen, ijsjes halen bij de Hoop, want daar hadden ze zo’n zin in……. leek mij dit allemaal heel goed af te gaan tot …………ik ontplofte terwijl ik aan het helpen was met een werkstuk over Mondriaan & een grote mond kreeg.
Natuurlijk was die grote mond niet het probleem. Mijn probleem was dat ik de afgelopen twee weken helemaal niet deed wat ik wilde en steeds over mijn grens liet gaan omdat ik zo goed begreep dat de kinderen geholpen wilde worden, manlief zijn was even vergat én ik graag een liefdevolle moeder & vriendin wil zijn.
Ik had mij onbewust laten meeslepen in de wensen en het leven van anderen. Diep van binnen wil ik graag aardig gevonden worden & een relaxte moeder zijn die denkt in mogelijkheden i.p.v. beperkingen maar dat was ik allang niet meer. De kinderen hadden allang opgemerkt dat ik niet zo relaxed en vrolijk was de laatste tijd.
Inmiddels is dit gezien, doe ik waar ik zin in heb & varen de kinderen hier wonderwel bij. Het werkstuk van Mondriaan vordert gestaag en mijn dochter leert ook nog dat ze dit heel goed zelf kan. Manlief hangt zijn was weer in de kast en het leven voelt weer een stuk makkelijker zonder woede bij mij…en daardoor ook bij de kinderen.
Heb jij hier soms ook last van luister deze podcast “de deurmat doorzien” of /en meld je aan voor een coaching sessie zodat ook jij makkelijker door t leven gaat.
MOEITELOOS VOOR MOEDERS 