HET LEVEN IS EEN SPEELTUIN
Voordat je een jaar of vijf bent doe je in je kleine baby, peuter en kleuter leventje maar wat. Je bent baby, gaat een keer kruipen, lopen, praten, spelen en leefde gewoon zonder dat je verwachtingen of gedachtes had over wat er bereikt of behaald moest worden. We spelen in een speeltuin, bouwen een zandkasteel, gooien dit weer om. Maken een vriendje of juist niet en spelen/leven verder.
Rond je vijfde, zesde jaar word je je bewust van een “ikje” en
komen hier automatisch verwachtingen bij, bewust of onbewust. Nu ik 41 ben, ben
ik mij er (eindelijk) van bewust hoeveel gedachten er wel niet door mijn hoofd
gaan. Hoeveel ideeën, verwachtingen en concepten ik geloof.
En wat zijn gedachten eigenlijk? Kan ik ze vastpakken of is het eigenlijk
helemaal niets?
Ja, de gedachten creëren drukte in mijn hoofd en soms stress of chaos of een geluksmoment maar ze zijn niet echt. Ik heb ze verzonnen en ben sommige gedachten ook nog gaan geloven.
Door meer inzicht in de 3 principles zie ik in dat het leven voor iedereen hetzelfde is als je ziet hoe je systeem werkt. Er zijn gedachten (bewust en onbewust), deze creëren gevoelens/sensaties en er is een universele levensenergie (de bomen groeien, blaadjes vallen, bijtjes zoemen) Zonder tussenkomst van gedachten over hoe t zou moeten zijn en hoe het hoort is er vrijheid en blijheid, het leven blijft gewoon die speeltuin.
ps: nu hoor je mij absoluut niet zeggen dat je gedachten er niet mogen zijn of dat er goede en verkeerde gedachten zijn. Zo zie ik het niet maar als je ze gaat herkennen kan dit al helpen bij moeiteloos leven. Meer inzicht in de 3 Principles, kijk dan ook bij coaching.