Er was vandaag een gedachte
Die mij zo vriendelijk toelachte
Dit gevoel mocht wel blijven bestaan
Dus bleef ik gewoon mijn gang maar gaan
Tot deze gedachte niet meer vrolijk was maar opeens was daar verdriet
En dat wilde ik toch echt nu niet
Van alles geprobeerd en mij toen gerealiseerd
Dat ik ook nu gewoon mijn gaan kan blijven gaan
EN dat geef toch een fijn bestaan.
Alles laten, in het nu zijn.
Lijkt nu allemaal zo fijn
Maar wat als dat zelfs niet eens hoeft
Je automatisch het leven proeft
Zonder iets te doen of laten
Houdt het leven 't wel in de gaten
Je loopt, fiets, schreeuwt of lacht
De wereld heeft zijn eigen kracht
Geen "IK" die iets bereiken moet
Alles is nu al helemaal goed
Liefs Roos
